Bekans alle plastic vernedere gemeekkelik es ze bloetstèld zien aon ultraviolet leech, zoe wie zonleech of fluorescerende leech. Deze aafbraok kin plaotsvinde tijdens de verwèrking of nao ‘t product in deenst, en de symptome zien oonder andere broeiheid, verkleuring en verluus vaan fysieke eigesjappe zoewie impactsterkte, treksterkheid en kleur, waat allemaol bijdrage aon ‘n verkorte levensduur vaan plastic. UV-straole ‘n Gedaags veurbeeld vaan aafbraok is gazonstoele, die door de tied heen verkleurd en broos weure door de verslechtering vaan plastic.
UV-stabiliserende additieven zien componente touwgevoeg um plastiek te bestrije en de levensduur vaan ‘t eindproduk aonzeenlik te verlengke. UV-stabilisators weure op hiel liege niveaus touwgevoog, typisch 0,1 – 0,5% vaan de polymeer. Deze additieven kinne dèks weure gecombineerd mèt de basispolymeer tijdens ‘t productieproces of veurbereid es oonderdeil vaan ‘n masterbatch. D’r zien väöl additieven op de merret veur UV-stabilisatie, boe-oonder Amcor’s UV-remmerstabilisator Amshild.
Wat is fotooxidatie?
De verslechtering vaan plastic veroerzaak door UV-leech is ‘t resultaat vaan ‘n chemische proces dat fotooxidatie of fotodegradatie weurt geneump. UV-leech degradeert de besjtaonde chemische bindinge in de polymeerketting, boedoor ‘t plastic verzwaak weurt door ‘t moleculair gewiech te vermindere, wat resulteert in ‘t verluus vaan sterkde en aander ongewensde symptome, zoe wie ieder al besjproke. Moleculaire aafbraok, zoe wie foto-oxidasie, zörg dèks veur det plastic fale, dus ‘t begriepe vaan deze processe en wie ze kinne vermijde is belangriek!
De UV-weerstand vaan onbesjermde polymere variëert door structuur en samestèlling. Sommige plastic zien gevoeliger veur foto{{nèdiumine}oxidasie vaanwege hun structuur en functionele groepe. De bindinge die ‘t mies gevoelig zien veur fotooxidatie zien koolstof{{3} sjtiks bindinge, zoe wie nuts, amides en amine; koolstof{{4}oxygeen bindinge, zoe wie ethers, esters, ketone, carboxyle zure, enz.; koolstof-loon bindinge; zuurstof{{7}oxygeen bindinge, zoe wie peroxide; en stikstof Hydrogeen, zoe wie ambachte en amine.
Soorte UV-stabilisatore
Um ‘t foto-oxidatieproces te remme en ‘t plastic te besjerme tege sjäöjelike UV-straole, were UV-stabilisators gebruuk. Aafhankelek vaan de specifieke gebruukde UV-stabilisator, kin UV-besjerming op versjèllende menere weure verliend. Euver ‘t algemein versjiene de mies veurkaomende soorte additieven es UV-absorbere, quenchers of HALS, en in sommige gevalle kin mie es ein additief were gebruuk um ‘t gewenste niveau vaan UV-stabilisatie te geve.
UV-absorberende: Mèt genóg leechte invoer, generere geveulege funksionele groepe (verlede chromofores) in de polymeer vrije radicaole door middel vaan ‘n reeks reacties. Zoe wie de naom al luidt, absorbeert deze vörm vaan UV-stabilisator UV-straoling um ‘t initiatief vaan foto-oxidatieve reacties te veurkómme. Zodra de wermte vaan ‘t UV-leech opgenome is, weurt ‘t verspreid door de polymeerketens. Zwart is ‘n oetstekende UV-absorber, dus verf, kleurstoffe of elementaire koolsjtofverzwarte weure dèks touwgevoog um plastic producte te besjerme tege UV-straole. Benzotrizoles en hydroxyfenylpazines zien ouch veurbeelde vaan UV-absorbere.
Quenchers: ‘t foto-oxidatieproces bevat versjèllende reacties die oeteindelik vrije radicale producere die reagere mèt mierdere bindinge in de polymeerketting, waat ‘t integriteit vaan ‘t plastic vernietig. Quenchers handele door de energie die tijdens de foto-oxidasiereaksie gegenereerd weurt gegenereerd te zeuke en, daorum, zien dus opgewonde terug nao de grondtoestand boe ze minder waarsjienlik de foto{{3}oxidasiereaksie verspreide dee vrije radicale produceert. Nickelwilers zien ‘n veurbeeld vaan deze vörm vaan UV-stabilisator.
HALS: Gestikeerde Amine Liech Stabilisator of HALS is ‘n UV-stabilisator dee zich riecht op vrije radicale die tijdens de foto-oxidatie op ‘t gebeed vaan de polymeerstructuur zien gegenereerd. De structuur vaan HALS variëert, mèr heet dèks ‘n 2,6-6-tetramethylpiperidine ringstructuur.
