UV-stabilisators en UV-masterbatches
Liechstabilisators kinne aon plastic weure touwgevoog um ze te besjerme tege degradatie es ze bloetstèld zien aon zonleech en weer. Polyolefie zien gevoelig veur aonval door UV-leech, zuurstof, vochtigheid en wermte, wat kin leide tot polymeeremblauw, oppervlaktebarste, kleurveranderinge en productfalen.
‘t Proces vaan fotodegradatie umvat twie versjèllende processe. De ierste is fotolyse, boe bei UV-straoling weert geabsorbeerd en vrije radicale were gevörmp vaanwege ‘t breke vaan polymeer moleculaire bindinge. De twiede is autoxidatie, waat de reaksie vaan vrije radicaole gevörmp weurt tijdens fotolyse mèt zuurstof um peroxyl radicaole te vörme. Deze nuie vrije radicaol vèlt de polymeer ruggegraat aon en produceert nog ‘n vrije radicaol. Naomaote ‘t proces veurtgeit, weure steeds mie vrije radicaole gevörmp en steeds mie polymeermolecule weure geoxideerd. De auto-oxidasiecyclus weert in de aafbeelding heij oonder getoend.
Liechstabilisators veur polyolefie zien veurnamelek verdeild in drei categorieje.
UV Absorbers: Typische veurbeelde zien benzofens en benzotrizoles. Dit zien lieg{1}}e kost, effectieve stabilisators die werke door UV-leech op te numme. Ze zien effectief veur korte--termijnbloetsjtelling.
Nickel Quencher: ‘n energie-euverdrachsmiddel dee handelt door de opgewonde touwstand vaan de carbonylgróp te “doese” die tijdens fotooxidatie en door de ontbinding vaan hydroperoxides is gevörmp. Deze soorte stabilisatore weure neet breid gebruuk umtot ze zwoere metale bevatte, de kleur vaan de impuns veur ‘t eindproduk, en zien neet zoe effectief es de HALS die in de volgende alinea is besproke.
Gestartde Amine Liech Stabilisatore (HALS): De mies effectieve leechstabilisators veur polyolefins. Verkriegbaar in ‘n breid scala aon moleculaire gewichte en structure um vrijwel eder touwpassing te passe. Ze kinne ouch gebruuk weure es lange{{2} termte wermtestabilisators (HATS). Ze wèrke door vrije radicale te “trappe” die tijdens fotooxidatie zien gevörmp. Umtot alle drei stabilisatortypes door versjèllende mechanisme wèrke, weure ze dèks gebruuk in combinatie um ‘n synergistisch effek te creëre. HALS weure bij veurbeeld dèks gebruuk mèt benzotriazoles um de kleurverandering in kleursysteme te beperke. Al de bovestaonde stabilisators wèrke ‘t mies effectief in de aonwezigheid vaan ‘n gepaste basisstabilisatiepakket, boe vaan primaire en secundaire antioxidante en restante kattalysatoretraliserer.
‘t Is belangriek um op te merke dat produkspecificatie, geografiese locatie en chemische umgeving vaan bloetstèlling sleutelfactore zien bij ‘t bepaole vaan de wieväölheid stabilisator die nudeg is veur ‘n bepaolde touwpassing.
